Bolivya, XVI. yy. İspanyol işgalinden sonra, 1825 ‘de bağımsızlığını kazanıncaya kadar Peru’nun bir bölgesi sayılıyordu. Komşularına karşı verdiği mücadele sonunda, topraklarının yarsından fazlasını, üstelik denizle bağlantısını kaybetti.(Yüzölçümü 1 000 000 km2, nüfusu 9 milyon) Yetmezmiş gibi, bu güne kadar 186 darbe yaşandı. Bolivya bayrağındaki 9 adet yıldız eyaletleri, 10. yıldız ise bir gün denizlere yeniden kavuşma hayallerini simgeliyor. Belki bu burukluğun etkisiyle, belki de Latin Amerika’nın en yoksul ülkesi olduğu için, Bolivya’da insanlar Peru’dan daha az güler yüzlü. Yaşanan acılar yüzlerindeki çizgilere kazınmış ya da sırtlarındaki torbalara doldurulmuş gibi. (Oysa torbaların içinde bazen bir çocuk, bazen satılacak bebekler bazen de lama yavrusu taşınıyor.

İnka Uygarlığı’nın yeşerdiği  toprakları görmek,eskiden sadece düşlenebilir bir şeydi benim için. Bugün Peru ve Bolivya’ya gidebildiğim için kendimi çok şanslı sayıyorum. Düşünsenize düşlerim gerçek oldu.

Peru, Latin Amerika’nın Pasifik Okyanusu kıyısında yer alan, Türkiye’nin 1,5 katı büyüklüğünde (1 208 000 km2 ) bir ülke. Nüfusu 27 milyon. 3 000 km ye varan sahil şeridi, topraklarının % 10 unu kapsıyor. Halkın büyük çoğunluğu bu bölgede yaşıyor. Doğuda And Dağları ve Amazon Ormanları yer alıyor.

İstanbul’dan uçağa bindiğimizde, susturmayı başaramadığım bir slogan çınlıyordu kulaklarımda : “Komünistler Moskova’ya ! Komünistler Moskova’ya!” Eskiden moda olan bu slogan çoktan anlamını yitirmiş. Komünistlerden de, bolşeviklerden de geriye fazla bir şey kalmamış. Heykeller yok edilmiş, sokak ve meydan isimleri bile değiştirilmiş. Coşkulu idealistlerin ve baskılı rejim yandaşlarının yerini şimdi “iş adamları” almış.

Uçaktan iner inmez soluğu Nazım Hikmet’in ve pek çok ünlünün yattığı Novodyeviç Mezarlığı’nda aldık. Nazım, vasiyet ettiği gibi ülkesinin topraklarında değilse de, bir çınar ağacının altında Vera’sıyla birlikte yatıyordu.