Tom Perrotta’nın aynı isimli romanından uyarlanan 2006 yapımı bu filmi çevirmenlerimiz Turkce’ye Tutku Oyunları şeklinde çevirmeyi uygun görmüş. Kimbilir, belki de filmin içeriğini ‘Türk,aile yapısına ve ahlaki değerlerimize aykırı’ bulduklari için seyirciyi bu başlıkla uyarmak(!) istemişlerdir. (Henüz izlememişseniz orjinalini izlemenizi tavsiye ediyorum; bazı uygunsuz’ sahneler çıkarıldığı zaman film cok kopuk oluyor) Ahlaki değerlerimin zina unsurları içeren bir filmi izlemekle değişmeyeceğini düşünen ben yazımın devamında filmin orjinal adını kullanacağım.

Gösterime girdiğinde bir türlü izleme fırsatını yakalayamadığım Little Children televizyonda gosterildiğinde kendi içimde 20'li yaşlarımın “yaşam gitgide monotonlaşiyor, yoksa ben de mi birkaç sene sonra o hep sıkıcı buldugum ‘büyükler' gibi olacağım?” bunalımındaydım. Ne yazık ki filmi izledikten sonra yaşama sevinciyle dolmadığım gibi, bunalımıma'da kaldığım yerden devam ettim. Bu yüzden yönetmenden mutlu sonlu bir devam filmi cekmesini rica ediyorum.

Tür olarak her ne kadar dram denilse de, bence Little Children tamamen bir korku filmidir. Korkutucudur, çünkü gerçekçidir: hayatın tek düzeliğine yenilişin, toplumsal baskıya karşı sonuçsuz bir isyanın öyküsüdür. Konusunun birkaç satırda anlatılmasının anlamsız olduğu bir durum hikayesidir. Little Children, son zamanlardaki süper kahramanlar ve korkunç yaratıklarla dolu animasyonlardan sonra, sizi gerçek yaşamın içine bir anda düşüren etkileyici bir film. Kanlı vahşetli sıradan korku filmleri sizi korkutmuyorsa bir de bunu deneyin...

Yorumlar (1)

powered by AkoComment Tweaked