Frederic Chopin (1811-1866) - Sherzo op.31 dinlerken

Piyanonun tuşlarından çıkan ses, hafif bir ateş topu gibi süzülüp, odayı, koridoru aşıp yanıma kadar geliyor. Ilık bir meltem esintisiyle beraber bestecinin gittiği yerlere gidiyorum. Gittikçe açılan bir sis yumağı gibi  besteciyi ve beni alıp götürüyor başka yerlere .

Açılıp genişliyoruz.  Bir coşkuyu konuşmak ne mümkün paylaşımcınla, sadece izliyoruz.  Yaşamın üstünden geçiyoruz beyaz, ipeğimsi bir dantel gibi. Her ilmeği öylesine kabullenici öylesine onaylayıcı ki "ama" demek ne mümkün. Besteci daha önce gidip bildiği yerleri benimle beraber ilk kez görüyormuş gibi salınıyor, gözlerini kapatıp hazzın kucağına bırakıyor kendini. Gizli bir mabede ulaşan bir keşiş gibi hazırlıksızım. Besteci biliyor bu mabedi "gizli değil" diyor.
Notalarda dolaşırken parmakları kendisininde yok olduğu bir anda bulmuş burayı.. Peki nasıl hatırladın yine? Diyorum gereksizce ağzımdan çıkan lafın peşinden gitmeden. "Bir kere gelindi mi bilinmiş olur" diyor "artık unutmazsın yerini" Ses yaratmıştır artık burayı ya da mekan kendini göstermiştir sese. Onların ikisi de bir olmuştur artık sonsuz bir zincirde. Besteci burayı seviyor. Beni ortak ediyor mabedine.....

Yorumlar (1)

powered by AkoComment Tweaked