| Hep Hain Oldum Ben |
|
|
| A. Kadir Konuk | ||||
|
Bastım kıçına tekmeyi Oysa koynunda geçti onca gün Hep haindim zaten hayatta İlk anama babama hain oldum Dedikleri yoldan gitmediğimden Seçtim kendi yolumu Tanrıya ihanet ettim Aylı bir geceydi Dolunaylı Tek odalı köy evinde İki hastam vardı Biri daha yaşına girmemiş çocuk Öteki on altısında sevgili karım Otuz dokuz ateş Çaresiz ben on sekizimde Üç metreydi kar Doktor medeniyet kadar uzakta Kurtlar dibindeydi ensemin Söyle diye bağırdım tanrıya Haydi söyle Kadın belki suç işledi beni sevmekle Cezaydı bu ateş ona Peki bu çocuk… Tanrıya ihanet ettim o gece Sonra mesleğime ihanet geldi Sonra yüksek okula ihanet halkım uğruna Zindanlara ihanetim çok sonra gelir Sevemedim duramadım içlerinde Kaçırdı ihanetimin ortakları beni Yağlı urganlar kaldı ardımda İhanetimden Bir de gazete haberleri Gizli yaşam devlete karşı Bencilliklere ihanetimdir Yıllarım geçti bir örgütün içinde Anam, babam, evim, çocuğum, eşimdi Çok konuşuyorsun denildiğinde İstifam ihanet oldu Sonra dostlar geldi geçti yaşamdan Arkadaşlıklar Politik yakınlıklar Yüzlere söyledim düşünceleri Yüzlere hain oldum. En zor günlerimde Terk ettim sevdiğim kadınları Sevgiye en aç günlerimde Onlara verecek bir şeyim kalmadığında Yitirdiğimde olanaklarını onlarla olabilmenin Arkadaş kalalım dedim Sen yeni bir yaşam kur kendine Yüreğime hain oldum Gözlerime Göz yaşlarıma Çocuklarıma hain oldum Tüm çocuklar mutlu olsun diyerek Yüreklerinde sevgili bir baba olamadım Anımsadıkları şimdiki ben değilim asla Halk adına terk eden bir hain oralarda Acılara, zulme, ölüme hain oldum Oysa gecelerce çağırmıştım ölümü İhanet anlarımın zirvesinde Yönelmiştim kendi canıma üçten fazla Ölmemiş, ölüme hain olmuştum Koca yaşam geçti ihanetlerle Yüreğimde dostluğa türkülerle Bir kadın bağırıyor radyoda ‘Sinirime dokunma’ diye Sinirine dokundum tanrıların Sinirlerine liderlerin Sinirine dokundum devletin Sinirine dokundum yönetenlerin Dilimi severim, yalan olmasın Bir ona ihanet etmedim Bir de beynime Dostlarım neden sinirlendi Bir onu anlamadım Sen kimsin eski yıl Kıçında tekme izi Kendime hainim ben anla artık Eskittiğim yüreğime, bedenime Dökülmüş saçlarıma Kırık hülyalarıma, hayallerime Asla olmayan gelecek kaygıma hain Hainiyim lüksün, debdebenin Lüks lokantalarda bulunmaz izim asla Bankaların, birikimlerin hainiyim Hainiyim tüm koltukların Yatarım yer yatağında Emeğimle kazandım tüm yaşamı Ücretli de çalıştım doğrudur İhanet etmedim asla beynime Beynimin isteğini yazdı kalemim Ne kadar hain oldum yaşamda Seviniyorum barış olacak diye Savaşın hainiyim şimdi Barış isteyenler de hain diyorlar Bir onu anlamadım Hainiyim kötülüklerin itiraf ediyorum Dostluklar bitti, arkadaşlıklar Huysuzluğumdu belki gerçek neden Ama ihanetim asla Kimseyi bıçaklamadım sırtından Yeni ihanetler planımda, Kurguda demleniyor hepsi Yeni yılda ilanımdır Eski yaşıma ihanetim.
Görüntüleme sayısı: 245 | Yazdır | E-Posta
1. 01-01-2009 14:24 Zor ihanetler Çok zor ihanetler bunlar. Yaşaması, kaldırması zor. Ama sizin gibi haine can kurban sayın Konuk. Sevgiler Misafir Yorum yaz powered by AkoComment Tweaked |
||||
| < Önceki |
|---|