Ben, küçükken daha çok kelebek görürdüm.

Ben, küçükken kelebek yakalamak için arkalarından koşardım.

Ben, küçükken sarı, kırmızı, yeşil kelebekler vardı.

Büyüdüm ve fark ettim ki,

Ben, artık hiç kelebek görmüyorum.

Ben, artık hiç kelebek yakalamak için arkalarından koşmuyorum.

Bir gün, bir kelebek gösterdiler.

Her gün görüyormuşum gibi arkasından baktım.

Konuşmaya devam ettim.

İçimden kızdım.

O anı yersiz böldü diye,

Şimdi hatırlıyorum.

O kelebek, kahve renkliydi.

Yakalamak için arkasından koşma isteği duymadım.

Artık kelebekler sadece kahve renkli mi?

Kelebekler mi tükendi?

Yoksa onlar sadece benim için mi renkliydi.

Ve ben artık, renkler ile hiç ilgilenmediğim için,

Kelebekler mutsuz da renklerini dışa vurmuyorlar mı?

17 Eylül 2009

Kabak koyu/Fethiye

powered by AkoComment Tweaked