Bu gece şeb-i yelda bize. Bu gece bitmez tükenmez acı. Korkuların biriktiği, tebessüme karışan dalgalarla denizine ulaştığı. Bu gece vuslat. Tutunma bu gece. Gözbebeklerine sığmış bir 'ben', kara tanelere. Bu gece şimdi ayrılık. Bu gece şimdi düş. Bu gece şimdi gelme ihtimalinin kıblesi. Bırakılandan sonra gelen bitmişlik bu gece. Kapının arkası, tren garı, eski otelin sükut dolu odası. Karanlığın süsü, gölgenin tarumar hali, gönlümün çılgın, ellerinin kocaman, saçlarımın kısa, sakallarının uzun hali. Bu gece şeb-i yelda. Bitmez bu gece sensiz kucağımda.

Bu gece ziyan şimdi. Denizlere sığmış dünyaya sığmamış bir olasılık. Lacivert bu gece, sokaklar siyah beyaz. Bir ilaç kutusuna sığar hayat, bir ilaç kutusundan çıkar ölüm, kumlarda... Kar taneleri dolar ağıza bembeyaz taşar. Aşk kalabalıkları yalnızlaştırır bu gece.

Silah şimdi bu gece. Kendini vurur her karanlıkta her daim ama bu gece ölür. Yeniden doğar sonra sabahlarda. Şeb-i yelda bu gece. Uzağı getirir yanıma, dizlerimde uyutur. Uzatır geceyi sabaha dek. Ölüm tattırır acıların her birinden. Hiçbir sevgiyi sığdıramaz ölüme. 'Sen' der geceler olur sevgide.

Beyaz olurum bu gece. Bir gelin gibi elindeki yüzüğü gecenin parmağına takan, uçurumlarda. Siyah olursun bu gece, umutsuzluğunun karalarını bağladığın. Merdivenin en alt basamağından koridorlara akar sevgi bu gece. Kuşbakışı görürsün yaşamı geceye inat, pırıl pırıl küçük kalbimi.

Bu gece uzun. En uzun gece bu gece. Hasretinin lacivert bulutlarda göründüğü, toprağa karıştığı sonra...

Bu gece...

Sensizliğin yıldönümü, sonsuzluğa...



ARALIK 2009

Yorumlar (1)

powered by AkoComment Tweaked