| Serengeti |
|
|
| İdil Nalbantoğlu | ||||
|
Serengeti, ismine yaraşır, ismi kadar güzel bir yer. İnsan bu ovayı görüp, bir de isminin anlamını öğrenince " Sonsuzluk buna benzer birşeydir heralde" diye düşünüyor gerçekten. Ben Serengeti'nin kendine de, ismine de kelimenin tam anlamıyla aşık olmuştum.
Kahverengi, sarı renkler. Oraya buraya serpiştirilmiş akasya ağaçları. Vakarlı bir şekilde duran baobab ağaçları. Uzaklardan gelen hayvan sesleri.
Sonra, seslerini duyduğumuz hayvanlarla karşılaşmalar. Bir arslan ailesi. Avlarını henüz mideye indirmişler. Erkek arslan, midesi şişmiş, sırtüstü, ayakları havada yatıyor. Hiç ormanlar kralına benzer bir hali yok. Dişi arslan, yavru arslanları yalıyor da yalıyor. Yavrular, bu yalamalar arasında birbirlerinin üstüne çıkıp oyun oynamaya çalışıyorlar beceriksizce.
Bir çita ailesi ava çıkmış. Otların arasında pusudalar. Anne çita üç yavrusunu arkasına almış. Onlara avlanmayı öğretiyor. Anne olağanüstü bir dikkatle avı gözlüyor. Zamanın geldiğini anlayınca avına doğru bir ok gibi fırlıyor. Sürati insanı hayrete düşürüyor. Ama başarısız. İnşallah bir dahaki sefere.
Sırtlanlar, aksak yürüyüşleri, heycanlı yüzleriyle arslanların peşindeler. Arslanların avlarından geride kalanları yiyecekler. Bazen de arslanlar sırtlanların peşini kovalıyor. Onların avlarını çalmak için. Bu ikilinin böyle bir ilişkileri var.
Çakallar, minik gövdeleri, sivri kulakları ve tiz sesleriyle oradan oraya oradan oraya koşuyorlar.
Zürafalar, hiçbirşeye yüzvermezlermiş gibi, yukarıdan, yaylana yaylana, zerafetle düzlüğü arşınlıyorlar.
Maymunlar, şımarık çocuklar gibi bu ağaç senin bu ağaç benim devamlı faaliyetteler.
Yaban öküzleri, gerçekten yabani bir şekilde, yerlerinden milim kımıldamadan, gözlerini dikmiş bize bakmaktalar.
Hayvanlar sayılıp bitirilecek gibi değil. Öyle çok, öyle çeşitli...ama ova o kadar büyük ki bazen de hiç bir hayvanla karşılaşmadan ovada öylece dolaşıyoruz.
Ama öylece dolaşmak da güzel. Sonsuzluk ve sessizlik...şahane.
Sonra güneş batıyor. Ama gerçekten batıyor. Koskocaman, kıpkırmızı bir yuvarlak, uzaktaki çizginin ardına devriliyor. Geride alev alev izi kalıyor.
İşte bu sonsuz güzellikteki, bu sonsuz düzlükte şimdi de göç zamanı. İşte bu göç, benim tanık olduğum en çarpıcı olaylardan biri.
Binlerce, onbinlerce hayvanın suya doğru telaşla, büyük bir gürültüyle koşmaları. Ceylanlar, zebralar, öküzbaşlı afrika antilopları (wildebeest) hepbirlikte koşuyorlar. Toynaklar toprağı döverken, tozu dumana katıp, toprağı titretip, olağanüstü bir gürültü çıkarıyorlar. Çok ritmik. Gözümüzün önüne getirmekte zorlanacağımız kadar büyüklükteki bu sürü koşarken, hayatta devam ediyor, durmuyor tabii. Ölümler, sakatlanıp, sürünün gerisinde kalıp yırtıcılara yem olmalar, doğumlar, oyunlar. Herşey oluyor ama sürü durmuyor, yola devam ediyor. Yüzler sanki ciddi, gergin, telaşlı. Oraya varılmak isteniyor: Suya......ve sürü hepbirlikte hareket ediyor. Etmeli. Aksi taktirde tehlikeye açık hale gelirler.
Oranın bütün sakinlerinden daha yaşlı, kalın gövdeli, büyük baobab ağaçları, geçmekte olan sürüyü değil, azametle gökyüzünü seyrediyorlar.
Kısa boylu akasya ağaçları ve biz hayranlıkla, güzel gürültüler çıkaran, çok kalabalık, durmadan koşan bu sürüyü seyrediyoruz. Ağızlarımız hayranlıktan aralanmış.
Bir mucizeye tanık oluyoruz.
Şaşılası güzelliklerle, mucizelerle dolu bir dünyada yaşadığımızı hissediyoruz yeniden.
Ve düşünüyoruz:
Bir de kıymetini bilebilsek.
Görüntüleme sayısı: 522 | Yazdır | E-Posta
1. 12-03-2008 20:54 guzel olmus.gezi yazisina daha cok bilgi olsa guzel olur Misafir 2. 14-03-2008 22:38 İnsanın içindeki sonsuzluk duygusu doğadan mı kaynaklanıyor ya da şöyle mi demeliyiz sevgili idil. Doğa ile karşılaşmak insanın içindeki sonsuzluk duygusunu ortaya çıkarıyor. Serengeti olsun kalplerimiz olması gerektiği gibi. Herşeyi sığdırabilelim diye buraya. Gitmiş kadar oldum:) Misafir 3. 17-03-2008 19:52 idilciğim pek güzel yazmışsın tebrik ederim Misafir 4. 20-03-2008 01:36 O kadar güzel anlatmışsınız ki, 'keşke orayı görebilseydim' dedim. Emeğinize ve yüreğinize sağlık. "Keşke değerini bilebilsek" konusuna gelince umarım, umarım.... Sevgiyle kalın Misafir Yorum yaz powered by AkoComment Tweaked |
||||
Serengeti, hani Kenya'dan Tanzanya'ya kadar uzanan o büyük, çok büyük ova. Anlamının " Sonsuz Düzlük" olduğunu öğrendiğimde ben çarpılmıştım.Bir isim bu kadar uygun ve bu kadar şiirsel nasıl olabiliyor? Nasıl buluyorlar bu kadar güzel isimleri?
| < Önceki | Sonraki > |
|---|