Bir ilkbahar yağmuruydun. Coşkuyla yağıyordun içime. Sel olmuştu sevgin, akıp gitmişti yüreğimin en derinine. Umutlar yeşermişti toprağımdan.

Yaz sıcağı gibi ısıtıvermiştin içimi. Yok olup gitmişti keder. Ve kelimeler sevince boğulmuştu. Göğe dikmişti başını umut. Sevginle sulanan yüreğimde bir fide olmuştu.

Çok sürmedi. Sonbahar rüzgârı gibi ansızın geldi ayrılık. Dallardaki yapraklar gibi usulca bırakıp gittin. Sararıp kalmıştı yollar. Gencecik umut fideleri bükmüşlerdi boyunlarını.

Artık kış bulutlarının arasından parıldıyordun yüzüme. Isıtmıyordun, üşütüyordun.

Yıllar sonra; yine, ilkbahar yağmuru gibi coşkuyla yağmanı bekliyorum içime.

Yıllar sonra; sevgimizle sulanarak başını göğe doğrultacak umut fidelerini bekliyorum.

Gülümsemeni, sarılmanı, bakışlarını, sözlerini, ellerini, sana ait ne varsa

Ama en çok da yüreğini

Masallardaki o tatlı düşlerle dolmuş ezgini bekliyorum.

Çok uzaklardan, sekiz yüz kırk kilometreden gökyüzüne seni haykırıyorum

Yıldızlara çarpıp yankılanıyor sesim ve beni benden başka

Kimsecikler duymuyor

Bekliyorum, sen başka gözlerde başka fideler yeşertirken hem de.

Beklemenin bir faydası olmadığını bile bile

Sanırım ben seninle, aynı mekânda aynı zamanda,

Başka bir boyutta yaşıyorum.

Ve bekliyorum…

Yorumlar (1)

powered by AkoComment Tweaked