| Kayıt |
| İdil Nalbantoğlu | ||||
Bi varmışBi yokmuş Öyle bi varmış ki Kimse inkar edemezmiş. Bi kayıt memuru varmış. İnsanların sabah uyanışlarını kaydedermiş. Tek tek her insanın, her gün, her dönem nasıl uyandıklarını, büyük çok büyük, bizim bilmediğimiz kadar büyük ağaç yapraklarına kaydedermiş. işinin ağırlığı karşısında aldığı ücret çok azmış ama yaptığı işi önemsediğinden olsa gerek o, buna pek aldırmazmış. Evet önemsermiş. Ona göre nasıl uyanıldığının insan hayatında çok önemli bi yeri varmış. Ve İnsanların kendi uyanışları karşısındaki duyarsızlıklarını hiç anlamaz, hatta bunu kendine bi hakaret sayar incinirmiş. Hele insanlar "Bugün herhalde solundan kalktın" gibi abuk subuk espriler yapınca çok öfkelenirmiş. Nasıl oluyor da insanlar karşılaştıklarında, birbirlerine "Bugün nasıl uyandın" diye sormuyorlar diye düşünüp çok şaşırırmış. Tuttuğu kayıtlardan şu sonuca varmış ki... İnsanlar bi kayıp duygusu yaşadıklarında boşluğa düşerek uyanıyorlarmış... Kalpleri kırıksa ağlayarak, Herşey yolundaysa tüy gibi, Hayattan korktukları zaman uyanmak istemeyerek, Mutlu olduklarını düşünüyorlarsa gülümseyerek, Vicdan azabı yaşıyorlarsa panik içinde, Aşık oldukları zaman güğüslerinde bir kuş sürüsüyle, saat sesiyle.. nefretle, dişlerini sıkarak, gerinerek... Daha neler neler Hepsini biliyormuş, bir bir Neler görmüş o, neler geçirmiş Ve bir gün kafasından aşağı kaynar sular inmiş. Çünkü kendi uyanışları hakkında hiçbişey bilmediğini farketmiş. Başkalarının sabah uyanışlarıyla ilgilenirken kendi uyanışını unutmuş. Ve farketmiş ki O uyanmıyor. Ve farketmiş ki Çünkü o uyumuyor. Görüntüleme sayısı: 314 | Yazdır | E-Posta
1. 18-07-2008 23:26 Yaşantımızda önemli yer tutan bir zaman dilimini ne güzel ifa- delendirmişsin üstelik benim de üzerine düşünmemi sağlayacak bi çimde. Düşlerimizin de uyanışla rımızdaki etkisi ve o zaman da yaşantıladıklarımız üzerine... Beğeniyle bi daha bi daha oku- dum Misafir Yorum yaz powered by AkoComment Tweaked |
||||